Korte geschiedenis over het hotel

Hotel Hoffmann’s Vertellingen bestaat al sinds 1929, maar het heette toen anders.
Hendrik Götz was in de twintiger jaren aannemer van beroep, maar hij had op een gegeven ogenblik geen zin meer in het timmeren. Zijn laatste grote klus bestond uit het laten verrijzen van een café-billard, waarvan hij zelf de waard werd en wat vanaf toen verder ging onder de naam Café Götz.

In 1935 werd er een serre en garderobe bij aangebouwd en ontving men ook al de eerste pensiongasten. Het ging over in de handen van zijn zoon in de vijftiger jaren die er een Hotel-Pension en later een Hotel-Restaurant van maakte. In 1977 heeft hij het aan een zekere mevrouw Hofman verkocht, die het bedrijf wilde omvormen tot een cultureel trefpunt. Een droom die echter nooit is verwezenlijkt.

De uitstraling die het pand had en haar belangstelling voor de oude culturen deed mevrouw Hofman ertoe besluiten er het pand een culturele naam te geven, te weten: Hoffmann’s Vertellingen.

Dit naar de in 1881 uitgebrachte gelijknamige operette van Jaques Offenbach (1819-1880),e.t.a.hoffmann die op zijn beurt weer geïnspireerd was door de verhalen van Ernst Theodor Amadeus Hoffmann, de bekende Duitse componist en (sprookjes)schrijver.

Sindsdien ging het pand een aantal keren in andere handen over en onderging het in 1980 een grote verbouwing waarbijeen flinke uitbreiding gerealiseerd werd. Er werden kamers gebouwd die voldeden aan de laatste eisen des tijds en een aantal ervan werden speciaal ingericht voor senioren en minder-validen.

In 1996 werd het aangekocht door Alie en Karel Touwen die er sindsdien weer de nodige verbeteringen in aangebracht hebben. Er is van alles aangedaan om er een gezellig familie hotel van te maken op een plaats die sinds eeuwen beheerst wordt door het fraaie dorpsbeeld van saksische boerderijen.

Al is het dan nooit het culturele trefpunt geworden waarvan mevrouw Hofman destijds droomde, Hofmann’s Vertellingen is nu al jaren het trefpunt van vele trouwe gasten die er graag komen om even bij te komen van de dagelijkse drukte.